Komentarz Biblijny Karmelitanki Bose wróć

SOBOTA 2. TYGODNIA WIELKANOCNEGO

Kwiecień 29, 2017

Mt 11,25-30

W owym czasie Jezus przemówił tymi słowami: Wysławiam Cię, Ojcze, Panie nieba i ziemi, że zakryłeś te rzeczy przed mądrymi i roztropnymi, a objawiłeś je prostaczkom. Tak, Ojcze, gdyż takie było Twoje upodobanie. Wszystko przekazał Mi Ojciec mój. Nikt też nie zna Syna, tylko Ojciec, ani Ojca nikt nie zna, tylko Syn, i ten, komu Syn zechce objawić. Przyjdźcie do Mnie wszyscy, którzy utrudzeni i obciążeni jesteście, a Ja was pokrzepię. Weźcie moje jarzmo na siebie i uczcie się ode Mnie, bo jestem cichy i pokorny sercem, a znajdziecie ukojenie dla dusz waszych. Albowiem jarzmo moje jest słodkie, a moje brzemię lekkie.

SZUKAĆ TOWARZYSTWA JEZUSA

Teresa radzi: „Postaraj się o towarzystwo. A jakież mógł­­byś znaleźć lepsze nad towarzystwo samego Mistrza, który nauczył nas tej modlitwy, do której odmówienia się zabie­rasz. Przedstaw sobie Pana stojącego tuż przy tobie i patrz, z jaką miłością i z jaką pokorą raczy ciebie nauczać”.

PATRZEĆ NA TEGO, KTÓRY PATRZY NA NAS

Nawiązać z Jezusem osobisty kontakt, dostrzec Jego spojrzenie, a następnie patrzeć Mu w oczy, bez lęku. Uświadomić sobie, że nasze życie od Niego pochodzi i że On patrzy na nas z taką ogromną życzliwością.

W WSŁUCHIWAĆ SIĘ W MISTRZA

Jezus nie tylko patrzy na nas, ale również do nas mówi.

Oblicze Jezusa nie wyryło się jeszcze w ser­cach uczniów, tak, że Go nie poznali, gdy przy­szedł do nich krocząc po wodzie. Święty Jan opisu­je w swej Ewangelii podobne zdarzenie mające miejsce po Zmartwychwstaniu Jezusa, z tą różnicą, że w nim „uczeń, którego Jezus miłował, rzekł do Piotra: To jest Pan!”, rozpoznając Nauczyciela. Miłość ugruntowana, miłość, która przeszła próbę cier­pienia, ciemność wiary. Miłość czysta i wierna rozpoznaje z daleka Tego, którego mi­łuje, który pochwycił jej serce. Jest tak wrażli­wa, tak delikatna w relacji do Umiłowanego, że potrafi przedrzeć się nawet przez zasłonę ukrycia, by cieszyć się Jego obecnością. W kon­tekście tego zdarzenia reakcja uczniów w dzi­siejszym fragmencie Ewangelii niesie z sobą nadzieję, że towarzyszenie Jezusowi w drodze, bliskie przebywanie z Nim w Jego Słowie, na modlitwie, udoskonala moją miłość, oczysz­cza ją, uświęca tak dalece, abym wraz z umiłowa­nym uczniem, nawet w ciemności, mógł za­wo­łać: „To jest Pan!”, kochającym sercem roz­po­znając Jego obecność.

MÓWIĆ DO NIEGO

Po wsłuchiwaniu się w Mistrza my podejmujemy z Nim rozmowę. Mamy do Niego kierować słowa proste i prawdziwe.