aktualności prowincji więcej

Relacja z Peregrynacji relikwii Rodziny Martin – dzień 37


10 sierpnia, 2026

Po nocnym czuwaniu kolejny dzień peregrynacji rozpoczął się jutrznią, a następnie Mszą świętą sprawowaną w intencji osób, które doświadczyły śmierci współmałżonka. Przed południem wierni modlili się także na różańcu ze świętymi Zelią i Ludwikiem Martin, a podczas kolejnej Eucharystii szczególną modlitwą otoczono osoby chore.
Jednym z punktów sobotniego programu było spotkanie przygotowane we współpracy z Poznańskim Towarzystwem „Amazonki”. W klasztornym ogrodzie można było porozmawiać o profilaktyce raka piersi, znaczeniu regularnych badań i samobadaniu oraz dowiedzieć się, w jaki sposób właściwie troszczyć się o swoje zdrowie. Spotkanie w szczególny sposób nawiązywało do św. Zelii Martin, która sama zmagała się z chorobą nowotworową i zmarła na raka piersi. Jej doświadczenie stało się więc okazją do zwrócenia uwagi na znaczenie profilaktyki i wczesnego wykrywania choroby.
Popołudniowa część peregrynacji była w szczególny sposób poświęcona małżeństwu i narzeczonym. Ważnym momentem było spotkanie na moście – symbolicznym nawiązaniu do pierwszego spotkania św. Ludwika i św. Zelii w Alençon, które zapoczątkowało ich drogę do małżeństwa. Następnie w intencji małżonków i narzeczonych sprawowana była Msza święta z odnowieniem przyrzeczeń małżeńskich. Podobnie jak poprzedniego dnia, była możliwość wysłuchania konferencji, która poświęcona została kobiecości.
Wieczorem odbyły się nieszpory, na koniec których ojcowie, zgodnie z tradycją zakonu, uroczyście zaśpiewali „Salve Regina”. Kolejną Mszę świętą sprawowano w intencji misji, po której odbył się koncert zespołu „Silentium”. Repertuar koncertu opierał się na tekstach św. Teresy, które przeplatane były pieśniami duchowości karmelitańskiej. Dalszą część wieczoru wypełniły modlitwa komplety oraz projekcja filmu poświęconego świętym Zelii i Ludwikowi Martin. Podobnie jak poprzedniej nocy, wierni mogli pozostać przy relikwiach także w późnych godzinach wieczornych. O godz. 23.30 rozpoczęła się Godzina Czytań, a o północy sprawowana była Msza święta w intencji tych, którzy utracili wiarę.
Przez cały dzień sanktuarium tętniło modlitwą – zarówno wspólnotową, jak i tą cichą, osobistą. Intencje niesione podczas nabożeństw i Eucharystii pokazywały bardzo konkretny wymiar życia św. Teresy i jej rodziców: wiarę przeżywaną w zwyczajnej codzienności, w radościach rodzinnych, ale też w doświadczeniu cierpienia i choroby.