aktualności karmelu OCDS Sopot wróć

Rekolekcje ze św. Janem od Krzyża Sopockiej Wspólnoty OCDS

Rekolekcje ze św. Janem od Krzyża
(Sopot, 8-10.05.2026)

W duchowej tradycji Kościoła rekolekcje są szczególnym czasem danym przez Boga, by w ciszy serca słuchać Jego Słowa i stawać przed Nim z pokorą. Patronem na drodze odnawiania i pogłębiania relacji z Jezusem był dla nas mistrz modlitwy – św. Jan od Krzyża, którego obecność w relikwiach towarzyszyła nam przez wszystkie dni rekolekcji. Prowadził je o. Bertold Dąbkowski OCD – sprawował codzienną Eucharystię, głosił konferencje, przewodniczył Liturgii Godzin oraz towarzyszył nam w adoracji Najświętszego Sakramentu i modlitwie myślnej.

W homilii rozpoczynającej rekolekcje o. Bertold zachęcił nas, na wzór św. Stanisława BM, by dawać świadectwo Bogu wszędzie tam, gdzie żyjemy na co dzień – mimo przeciwności, które zawsze będą nam towarzyszyć. Taka postawa jest bowiem źródłem wewnętrznego pokoju, o który trzeba zabiegać, by dążyć do doskonałości. Myśl tę rozwinął później w konferencji, odnosząc się do sentencji zawartej w „Słowach światła i miłości” – tej o konieczności uśmierzenia nałogów dobrowolnych niedoskonałości.

Następnego dnia ojciec rekolekcjonista podjął temat modlitwy kontemplacyjnej, wyjaśniając trzy znaki opisane w Nocy ciemnej, które pomagają rozeznać, czy dusza wkracza na drogę oczyszczenia. Na zakończenie rekolekcji wprowadził nas natomiast w tematykę miłości oblubieńczej, odwołując się do Pieśni duchowej – pełnego liryzmu utworu obrazującego zjednoczenie duszy z Bogiem. Wskazał także na rolę Ducha Świętego, dzięki któremu może pogłębiać się nasza zażyłość z Jezusem jako Oblubieńcem. Wszystkie konferencje koncentrowały się wokół nauczania Doktora Mistycznego w kontekście naszego powołania do ewangelicznego stylu życia w duchu charyzmatu terezjańskiego.

W modlitewny rytm rekolekcyjnego skupienia wpisała się także rocznica wyboru papieża Leona XIV na Stolicę Apostolską (8 maja) oraz 10. rocznica święceń kapłańskich o. Leszka Jasińskiego OCD, asystenta naszej wspólnoty. Modlitwą wspólnotową obejmowaliśmy zarówno Ojca Świętego – w łączności z Rzymem i całym Kościołem – jak i ojca rekolekcjonistę, obecnego asystenta oraz wszystkich poprzednich asystentów. Ponadto w intencjach mszalnych nie zabrakło prośby o radość nieba dla zmarłych z naszej wspólnoty.

Czas rekolekcji był dla nas okresem obfitego czerpania od stołu Słowa Bożego i stołu Eucharystii, a także umocnienia się naukami o. Bertolda – prowadzącego nas drogą wiary – które stanowiły dogłębną analizę „programu życia duchowego” zawartego w pismach Doktora Kościoła.

Krystyna Westfal OCDS