wróć Odnowienie przyrzeczeń i wielkanocne spotkanie Wspólnoty OCDS na Racławickiej
7 maja, 20267 maja 2026 Racławicka
Pan prawdziwie zmartwychwstał!
W majową pierwszą sobotę naszą wspólnota – jak co miesiąc – zebrała się przy ołtarzu w Kaplicy na Racławickiej, by odpowiedzieć na wezwanie Maryi do zadośćuczynienia Jej Niepokalanemu Sercu za zniewagi, jakich doznaje od grzeszników i wrogów Kościoła.
Rozważaliśmy tajemnice chwalebne różańca, wsłuchując się z komentarze przygotowane przez Marię i w chwili ciszy modliliśmy się wpatrzeni w Chrystusa Zmartwychwstałego – Tego, który jest naszym Zbawcą, Przyjacielem i Bratem.
Ten dzień był szczególny nie tylko ze względu na pierwszosobotnie oddanie czci Maryi, ale i uroczyste odnowienie przyrzeczeń i ślubów członków naszej wspólnoty podczas Mszy Świętej.
Trzy grupy po kolei wyznawały, że pragną w świeckim Karmelu dążyć do doskonałości ewangelicznej, będącej wyrazem zjednoczenia z Bogiem:
– siostry i bracia po przyrzeczeniach czasowych (najliczniejsza grupa),
– po przyrzeczeniach definitywnych
– i wreszcie Ci, którzy odnowili śluby czystości i posłuszeństwa.
To było naprawdę rodzinne święto.
Cudownie złożyło się, że w tym roku na ten właśnie dzień przeniesiono Uroczystość Królowej Polski, oddaliśmy się więc pod opiekę naszej Matki. Wszystko dokonało się przed obrazem św. Józefa, naszego duchowego Ojca, w otoczeniu zebranych wiernych oraz kandydatów do naszej zakonnej rodziny.
Po Eucharystii zaś diakonia gospodarcza pod wodzą Eli przygotowała dla wszystkich ucztę i, jak na okres wielkanocny przystało, nie zabrakło jajek, sałatki i licznych łakoci. Wesoły gwar wypełnił salkę przybraną girlandami wiosennych kwiatów. Mieliśmy dłuższą przerwę w spotkaniach z racji Świąt Wielkanocnych, teraz na nowo rozbrzmiało wesołe Alleluja i Plurimos Annos dla solenizantów.
Nie zabrakło też czasu na sprawy organizacyjne, do wakacji sporo będzie się jeszcze działo. Na koniec spotkania jak zwykle otoczyliśmy modlitwą naszą Ojczyznę i inne intencje, które leżały nam na sercu. Patrząc na zebraną wspólnotę z radością w sercu mogliśmy przyznać, że Pan żyje i prawdziwie zmartwychwstał!
Dorota Nowaczkiewicz OCDS
